الو؟ مامان‏.‏
اذیت میشی اوّل صبح زنگ می زنی تا حالمُ بپرسی.‏
خب یهو نگرانت شدم‏.‏‏.‏‏.‏
دوباره این قدر اسیر کتاب هات نشدی که‏.‏‏.‏‏.‏
از زندگیت غافل بشی‏،‏ ها؟
من مشکلی ندارم‏.‏
سرِ کار که کسی اذیتت نمی کنه‏،‏ می کنه؟
مثلاً همکارهات یا سنپای ـت یا رییست‏.‏‏.‏‏.‏
همکارامُ سنپای ـَم خیلی مهربونن‏،‏
و رییسم‏.‏‏.‏‏.‏
رییسم‏.‏‏.‏‏.‏
هی‏!‏
صبح به خیر یاماگامی کون‏!‏
الان باید برم سر کار‏،‏ مجبورم قطع کنم‏،‏ باشه؟
آهان‏،‏ تا بعد‏.‏
صبح به خیر‏.‏
صبح به خیر‏!‏
نمی خواست واسه سلام کردن به من‏،‏ تلفنتُ قطع کنی‏.‏
مشکلات غیر منتظره رو بررسی کن و قایم موشک
mx2 مترجم
دخترم برام کراوات خریده‏!‏‏!‏
mx2 ویرایشگر
یاماگامی کون‏،‏ برام ببندش‏!‏
من بلد نیستم کراوات ببندم‏.‏‏.‏‏.‏
کاری از دنیای انیمه forums.animworld.net
من می بندم‏.‏
اوه‏،‏ چیهایا کون‏،‏ حرفه ای هستیا‏.‏
این قدر کراوات دوست پسرتُ بستی که‏.‏‏.‏‏.‏
چـ چیهایا سان‏!‏؟
خب‏،‏ بهم میاد؟
میاد‏.‏
کراوات خالی بستن؟
اوه‏،‏ ای وای‏.‏ اصلاً ندیدمتون‏.‏
حالتون خوبه رییس؟
اصلاً درک ـتون نمی کنم‏.‏‏.‏‏.‏
خفه کردنُ زیر پا له کردن رییس ـتون‏.‏‏.‏‏.‏
همچین چیزایی یه ضرب میره تو اخبار‏!‏
اوّلین چیزی که میره تو اخبار‏،‏ اینه که رییس ـمون عروسک ـه‏.‏
ایچیمیا کون‏.‏‏.‏‏.‏
بله رییس؟
با این که اون روز رفتیم مست کردیم‏،‏
ولی هنوزم احساس می کنم بین منُ تازه واردا یه دیوار هست‏.‏
خب‏،‏ رییس ـشون عروسک ـه‏.‏‏.‏‏.‏
می خوام بیش تر باهاشون در رابطه باشم‏.‏
نظری نداری؟
رابطه‏،‏ ها؟
هاسبه‏،‏
میشه موقع کار‏،‏ رییسُ رو شونه هات بذاری؟
چرا؟
واسه رابطه داشتن‏.‏
پسر‏،‏ چقدر کار سرم ریخته‏.‏
اوه‏،‏ چه انگیزه ای واسه کار کردن داری‏،‏ هاسبه کون‏!‏
خب‏،‏ کار کردن بهتر اینه که با یه عروسک رو شونه ام راه برم‏.‏
من 30 سال گذشته رو کار می کردم‏.‏
می تونی خیلی چیزا ازم یاد بگیری‏!‏
سنگ کاغذ قیچی‏!‏ یه بار دیگه‏!‏
پسر‏،‏ اصلاً نمی دونستم یه جایی مثل اون جا واسه از زیر کار رفتن هم داریم‏.‏‏.‏‏.‏
امروز کلّی چیز یاد گرفتم‏!‏
خواهشاً چیزای عجیب غریب یاد نگیرین‏!‏
بخش رفاه
خب‏،‏ یاماگامی کون‏،‏ روت حساب می کنم‏.‏
یکم اضطراب دارم‏.‏
اِه‏،‏ ریلکس باش‏.‏
بذار ببینم‏.‏‏.‏‏.‏
با این دست اندازی که این جاست اصلاً نمی تونم اون پایینُ ببینم‏.‏‏.‏‏.‏
تو خیلی فرق می کنی‏!‏
همین جور بی هوا‏،‏ دعوام کرد‏!‏
خب‏.‏‏.‏‏.‏
بذار ببینم‏.‏‏.‏‏.‏
چیزه‏.‏‏.‏‏.‏
کارمُ خوب انجام میدم؟
یاماگامی کون‏.‏‏.‏‏.‏
مواظب همه چیز باش‏.‏
خودمُ یه آدم کاری می دونم ولی‏.‏‏.‏‏.‏
بعدی میوشی کون‏.‏ روت حساب می کنم‏!‏
من هم همین طور‏.‏‏.‏‏.‏
واو‏!‏ واسه یه زن‏،‏ چه قدّی داری‏.‏‏.‏‏.‏
بهترین ارتفاع شونه واسه نشستن‏!‏
خجالتی
شونه هات عریض هم هستن‏،‏ راحت میشه سوارشون شد‏!‏
خجالتی
برعکس ‏"‏یاماگامی کون‏"‏‏،‏ می تونم پایینُ راحت ببینم‏!‏
خجالتی
چرا‏!‏؟ من که داشتم ازت تعریف می کردم‏!‏
بعدش‏،‏ بعدش‏.‏‏.‏‏.‏ عروسم‏.‏‏.‏‏.‏
‏.‏‏.‏‏.‏ عروسم‏.‏‏.‏‏.‏
یک ساعت بعد
چون عروسم‏.‏‏.‏‏.‏
دو ساعت بعد
مُردم‏.‏‏.‏‏.‏
تو رو خدا حرف نزنین‏.‏
اگه بفهمه از شما صدا در میاد‏،‏
داستانش طولانی تر میشه‏.‏
خسته شدم‏.‏‏.‏‏.‏
رییس‏،‏ کافی بود؟
ولی هنوز کار کردنتُ ندیدم که‏.‏
ولی اگه ‏"‏توکو سان‏"‏ ببینه‏.‏‏.‏‏.‏
میوشی‏.‏
عروسک آوردی سر کارت؟
خوشت میاد نصیحتت کنم‏،‏ نه؟
هنوزم ادامه داره؟
مُردم از خستگی‏.‏
چطور بودم رییس؟
تازه واردا آزادی عمل بیش تری دارن‏.‏‏.‏‏.‏
ولی عیب نداره‏.‏
قدیما بخش ـمون سختگیرتر بود‏.‏‏.‏‏.‏
و نظارتُ کنترل بیش تری روش می شد‏.‏‏.‏‏.‏
از همون موقع عروسک بودین رییس؟
آره‏.‏
پس خیلی هم سختگیرانه نبوده‏.‏
اون موقعا‏،‏ واسه کسایی که هماهنگ با بقیه نبودن‏،‏ اوضاع سخت می گذشت‏.‏‏.‏‏.‏
اگه کارا رو زود انجام می دادی‏،‏ مجبورت می کردن آروم تر پیش بری‏.‏
ها؟ آخه چرا؟
چون وقتی یه نفر‏،‏ سخت کار می کنه‏،‏
و به خاطر این که همه یه اندازه حقوق می گیرن‏،‏ بقیه هم مجبور می شدن‏،‏
همون قدر کار کنن‏.‏
پدر ‏"‏هاسبه کون‏"‏ از اون کاری ها بود‏،‏ واسه همینم بقیه بهش سخت می گرفتن‏.‏
این قدر افسرده شد که آخرش عروسی کرد‏.‏
‏"‏هاسبه‏"‏‏،‏ حتّی اگه اوضاع این جوری بمونه‏،‏
همین که قدرتشُ پیدا کنیم‏،‏ می تونیم تغییرشون بدیم‏!‏
بیا شروع کنیم‏!‏
دهنم آسفالت شدا.‏‏.‏‏.‏
خب‏،‏ هر کسی وقتی یه عروسک براش سخنرانی کنه‏،‏ عصبانی میشه‏.‏
ولی انگار اوضاع سخت بوده‏.‏
آدمایی این جا هستن که واسه امرار معاش ـشون کار می کنن‏.‏‏.‏‏.‏
پس به ارزش های شخصی هر کس بستگی داره‏.‏
چیه چیه؟ چی شده؟
اوه‏،‏ هاسبه سان‏.‏
راستش من اصلاً به بابام نرفتم‏.‏
هاسبه کون‏.‏‏.‏‏.‏
همیشه می تونی رو من حساب کنی‏.‏
دقیقاً مثل باباش بود‏.‏‏.‏‏.‏
دیروز تونستم بیش تر با تازه واردا‏،‏ رابطه داشته باشم‏.‏‏.‏‏.‏
ولی نکنه چون یه چیزی کم دارم‏،‏ نمی تونم یخ‏.‏‏.‏‏.‏
بین ـمونُ بشکنم؟
تازگی ها ‏"‏توکو‏"‏ بیش تر‏.‏‏.‏‏.‏
این جا وقت می گذرونه‏.‏‏.‏‏.‏
چی شده؟
چیزی ذهنتُ مشغول کرده؟
نمی دونم ‏"‏توکو‏"‏ اصلاً دوستی داره یا نه؟
من چی کم دارم؟
حالا که گفتی‏.‏‏.‏‏.‏
مطمئن نیستم‏.‏
به من بی محلّی می کنین؟
نگرانش شدم‏.‏‏.‏‏.‏
حالا که گفتی‏،‏ فک کنم راست میگی‏.‏‏.‏‏.‏
به منم محل بذار‏،‏ میوشی کون‏!‏
بله؟
به نظرت من چی کم دارم؟
ها؟ چیزه‏.‏‏.‏‏.‏ خجالت؟
چون خجالتی ـم این شکلی شدم‏!‏
‏"‏توکو سان‏"‏ هر روز میاد این جا سر می زنه‏.‏‏.‏‏.‏
ولی چرا حالا به این فکر افتادی؟
خب‏،‏ آخه‏.‏‏.‏‏.‏
دیوونه‏!‏ دیوونه‏!‏ دیوونه‏!‏
اون همیشه‏.‏‏.‏‏.‏ همیشه‏.‏‏.‏‏.‏ کنار من بوده‏.‏
اون که دلیلش چیز دیگه ای بوده‏.‏
خدا کنه ‏"‏توکو‏"‏ دوستای هم سنِّ خودش داشته باشه‏،‏
ولی نمی تونم نگران نباشم‏.‏
هی‏.‏
مهمون داریم‏.‏
یه دختر با لباس مدرسه؟
سنپای‏،‏ بالاخره رفتارت مثل مردا شد ها‏.‏‏.‏‏.‏
ها؟ این لباس مدرسه‏.‏‏.‏‏.‏
آهان‏،‏ اون جایی بابا‏.‏
چی؟ بابا؟
ها‏،‏ کانون‏!‏
مدیر‏،‏ باباست؟
بیا کانون‏.‏
من ‏"‏مومویی کانون‏"‏ هستم‏.‏
ممنون که هوای بابامُ دارین‏.‏
خوشگل نیست؟
مردم میگن به من رفته‏.‏
واقعاً؟
راستی کانون‏،‏ چی شده اومدی این جا؟
مامان گفت برات یه چیزی بیارم‏.‏
خدا‏،‏ خجالت می کشم اومدم دفتر بابام‏.‏
از این خجالت نمی کشی که بابات یه خرگوش ـه؟
مامان وقتی صداتُ شنید‏،‏ فهمید چی کم داری‏.‏
اینُ داد که برات بیارم‏.‏ دُم ـت‏!‏
دُم ـم؟‏!‏
مامان یادش رفت قبل از این که از عروسک جدیده استفاده کنی‏،‏
اینُ روش بذاره‏.‏
یعنی الان یه ماهه که این شکلی هستی‏.‏
ها‏،‏ نفهمیده بودم‏!‏
بفرما‏.‏
که این طور‏.‏
پس اینُ کم داشتم‏!‏
حالا خیالم راحت شد‏!‏ نه‏،‏ بچّه ها؟
سرِ کار هیچ کس بابامُ دوست نداره‏!‏؟
پس ‏"‏توکو سان‏"‏ هم دوست داره‏.‏
من اومدم‏،‏ خدمتکارای مردم‏!‏
توکو چان؟
ها‏،‏ چی کار می کنی؟
شما دو تا‏.‏‏.‏‏.‏
دوستیم‏.‏
راستی کانون‏،‏ این جا چی کار می کنی؟
یه کاری داشتم‏.‏
اون وقت قضیه ی اون عروسک ـه چیه؟
انگار سَنبل جدید اداره اس‏.‏
ها؟ چیه ضایع ـس‏.‏
باباشُ فروخت‏.‏‏.‏‏.‏
توکو چان‏،‏ بریم چایی بخوریمُ برگردیم خونه‏.‏
ها؟ تازه رسیدم که‏.‏‏.‏‏.‏
بی خیال‏.‏ بی خیال‏.‏ فعلاً خداحافظ‏!‏
پس دختر مدیر بخش‏،‏ دوست ‏"‏توکو سان‏"‏ـم هست‏.‏‏.‏‏.‏
دیگه مشکل حل شد‏.‏
شما ها‏!‏
چیزی که فکر می کردین کم دارم‏.‏‏.‏‏.‏
اینه نه؟
دسته جمعی‏،‏ محل نمی ذارین؟‏!‏
خدا رو شکر‏.‏
نمی دونم چه خبره ولی ایول‏!‏
مامان؟
صبح زنگ زده بودی که‏.‏‏.‏‏.‏ چی شده؟
آخه وسط حرف‏،‏ خداحافظی کردیم‏،‏ نه؟
داشتی درباره ی رییست حرف می زدی‏.‏
اوه آره‏.‏ آدم خوبیه‏.‏
رییس با نمکی ـه‏.‏‏.‏‏.‏
بعدش عروسم‏.‏‏.‏‏.‏
واسه ناهار حتّی آبگوشت هم نذاشته بود‏!‏
چرا نمی فهمی چی میگم؟
یوهو‏،‏ میوشی کون‏!‏
‏"‏میوشی سان‏"‏ خسته کوفته شده‏!‏
خوبی‏،‏ میوشی سان؟
خوبم‏.‏ کاره دیگه‏.‏‏.‏‏.‏
ولی‏،‏ یاماگامی سان‏،‏ چرا این جا کار می کنی؟
چی شده یهویی می پرسی؟
خب‏،‏ فقط می خوام حرف بزنیم‏.‏‏.‏‏.‏
آخه تنها کاری که می کنم گوش دادن ـه‏.‏‏.‏‏.‏
من‏.‏‏.‏‏.‏ من می خوام اون کارمندی که اجازه داد اسمم ثبت بشه پیدا کنم‏.‏‏.‏‏.‏
و دعواش کنم‏.‏
پیداش کردی؟
اوّل باید کارمُ خوب انجام بدم‏.‏
من که مثل ‏"‏هاسبه سان‏"‏ از زیر کار‏،‏ در نمیرم‏!‏
پس هنوز شروع نکردی‏.‏
راستی‏،‏ دانشگاه رفتی یا فنّی حرفه ای خوندی؟
پیش دانشگاهی انسانی خوندم و تو ادبیات استاد شدم‏.‏
مترجم‏:‏ تو ژاپن‏،‏ یه دانشگاهی دارن که توش فوق دیپلم می گیرن‏.‏ مثل فنّی حرفه ای ماست ولی رشته های فنّی نداره‏.‏ این دختره هم از اونا رفته‏.‏
آخه کتاب خوندنُ دوست دارم‏.‏‏.‏‏.‏
پیش دانشگاهی‏.‏‏.‏‏.‏ پس یه سال اضافه خوندی؟
زود درسُ ول نکردی؟
چرا‏،‏ خیلی زود‏.‏‏.‏‏.‏
ولی می خواستم کار داشته باشم‏.‏
تا بتونی‏،‏ دعواش کنی؟
آره‏،‏ اونم هست ولی‏.‏‏.‏‏.‏
با حقوقم می تونم کلّی کتاب بخرم‏!‏
چه تمرکزی داری‏.‏
خب واسه امروز بسّه‏.‏
میوشی سان‏،‏ حتماً خیلی خسته شدی‏.‏
اینا رو که گذاشتی تو اتاق مرجع‏،‏ همون جا یکم استراحت کن‏.‏
اِ‏،‏ باشه‏.‏‏.‏‏.‏ خیلی ممنون‏.‏
نه‏.‏‏.‏‏.‏ راستش‏،‏ ببخشید از دست خواهرم‏.‏
نه‏!‏
می خوام استعفا بدم‏.‏‏.‏‏.‏
شنیدم‏.‏
ها‏-‏ هاسبه سان‏!‏
او‏-‏ اون جوری که فکر می کنی نیست‏!‏
نمی خوام که واقعاً استعفا بدم‏.‏‏.‏‏.‏
بعله‏،‏ بعله‏.‏
این طوری نیست که از ‏"‏توکو سان‏"‏ یا ‏"‏تاناکا سان‏"‏ یا مدیر بخش‏.‏‏.‏‏.‏
یا بقیه متنفّر باشم‏.‏‏.‏‏.‏
بعله‏،‏ بعله‏.‏ نگران نباش‏.‏
مثل بی انگیزه شدن تازه کارها می مونه‏،‏ نه؟
یه چیزی تو همین مایه ها‏.‏
درکت می کنم‏،‏
چون منم یه سالی ـه هیچ انگیزه ای ندارم‏.‏
ببخشید‏،‏ مجبوری با ‏"‏تاناکا سان‏"‏ و ‏"‏توکو سان‏"‏ و مدیر بخش‏.‏‏.‏‏.‏
سرُ کلّه بزنی‏،‏ ولی بدون همه دوسِت دارن‏.‏
تازه‏،‏ من به ‏"‏تاناکا‏"‏ها حسّاسیت دارم‏.‏
چیزی نیست‏.‏
ولی چرا به ‏"‏تاناکا‏"‏ حسّاسیت داری؟
منظورم اینه که من از اسم ‏"‏تاناکا‏"‏ خوشم نمیاد‏.‏
آهان‏.‏‏.‏‏.‏
این که می خواستم استعفا بدم‏،‏ زیاد به خودِ کار ربط نداشت‏،‏
من لیسانسُ تموم نکردم‏،‏ فکر می کنم حتماً تو آینده از این کارم پشیمون میشم‏.‏
تو این نمی تونم همدردت باشم‏.‏
آخه تو دانشگاه هم دو دَره باز بودم‏.‏
کاش منم یکمی از این بی خیالیتُ یاد می گرفتم‏.‏‏.‏‏.‏
ولی چرا وقتی درس می خوندی‏،‏ اومدی سر کار؟
بعد از این که کنکورُ لیسانسُ خراب کردم‏،‏ از پدرُ مادرم خواستم بذارن یه بار دیگه کنکور بدم‏.‏
غیر از اون خرج فوق دیپلم رو هم اونا می دادن‏.‏
ولی پدرم مریض شد‏،‏
و خیلی طول نکشید که‏.‏‏.‏‏.‏
میوشی چان‏.‏‏.‏‏.‏
که فهمیدم دروغ می گفتن تا‏.‏‏.‏‏.‏
منُ بکشونن خونه‏.‏
خیلی دردناک ـه‏،‏ راحت باش گریه کن‏.‏‏.‏‏.‏
می فهمم که نگرانم هستن‏.‏
ولی سعی کردم خیلی سربار نباشم چون‏.‏‏.‏‏.‏
با بورسیه رفتم دانشگاه‏.‏
جیغ بکش‏.‏ جیغ بکش‏!‏
ولی همه کارشون درسته ها‏.‏
هر کدوم یه چیزی واسه دوست داشتن دارن‏،‏
یا باید به یه چیزی برسن یا می خوان به یه چیزی برسن‏.‏‏.‏‏.‏
من هیچّی ندارم‏.‏ از همه عقب موندم‏.‏
هاسبه سان‏.‏‏.‏‏.‏
فهمیدم‏.‏ پس منم استاد دو دره بازی میشم‏!‏
نه‏.‏‏.‏‏.‏ تو رو خدا فقط بچسب به کار‏.‏
دیگه من برم‏.‏
آره‏،‏ برو‏.‏
همه نگرانت میشن‏.‏
بعد از دردُ دل کردن‏،‏ خیلی سبک شدم‏.‏
خیلی ممنون‏.‏
بیخیال‏.‏ نمی خواد مؤدّب باشی‏.‏
حالا که فهمیدم یه نفر هست که اوضاعش از من خراب تره‏،‏ خیالم راحت شد‏.‏
اون یه نفر
نه‏،‏ منظورم این نبود‏!‏
اون یه نفر
اوضاع من خراب تره‏.‏‏.‏‏.‏ در حدّ تیم ملّی‏.‏
اشتباه می کنی‏.‏‏.‏‏.‏
لطفاً نگو که اوضاعت خراب تره‏.‏‏.‏‏.‏
خوبم‏.‏ خوبم‏.‏
اصلاً به دل نگرفتم‏،‏ برو خیالت راحت‏.‏
هاسبه سان‏،‏ بیا تلاش ـمونُ بکنیم‏.‏
اخلاقت این قدر بچّه گونه اس که آخرش به هیچ جا نمی رسی‏.‏‏.‏‏.‏
می خواستم تشویقت کنم‏!‏
خوبم‏.‏ خوبم‏.‏ فقط برو‏.‏
اوه‏،‏ میوشی سان‏،‏ الان بهتری؟
آره‏.‏
من که‏.‏‏.‏‏.‏ خوبم‏.‏
من که؟
ولی ‏"‏میوشی سان‏"‏ به نظر بهتر میومد‏،‏ خدا رو شکر‏.‏
هاسبه سان‏،‏ دوباره از زیر کار رفتی؟
پنج دقیقه دیگه‏.‏
پنج دقیقه دیگر حالم خوب میشه‏،‏ فقط تنهام بذار‏.‏
خوبی؟
احساس می کنم انگار اون روز بی انگیزه شدن تازه کارا شروع شد‏،‏
ولی الان خوبم‏.‏
تقصیر ارباب رجوع ها یا محیط کار نیست‏،‏
پس نباید این جا رو ترک کنم‏!‏
اوه‏،‏ سایا چان‏.‏
می خوام به یه چیزی گوش بدی‏.‏
چی شده‏،‏ تاناکا سان؟
میگما‏.‏‏.‏‏.‏ میشه با نوه ـم عروسی کنی؟
چیزه‏،‏ خب‏.‏‏.‏‏.‏ شوخی می کنی‏،‏ نه؟
جدّی ـَم‏.‏
تازه بانک استخدام شده‏.‏ مسئولیت پذیره‏،‏ پسر خوبیه‏.‏
خیلی مسئولیت پذیر‏.‏
کاش زنش می شدی‏.‏
چیزه‏.‏‏.‏‏.‏
فهمیدم‏!‏ باید موضوعُ عوض کنم‏.‏
میگم‏،‏ چه خبر از عروس ـتون؟
اونُ ولش کن‏.‏ نوه ـم‏.‏‏.‏‏.‏
واقعاً مسئولیت پذیره‏.‏ پسر خوبیه‏.‏
ها‏،‏ خیلی عالیه‏،‏ میوشی سان‏!‏
اصلاً عالی نیست‏.‏‏.‏‏.‏
از این خواستگاری ها‏.‏‏.‏‏.‏
همیشه پیش میاد؟
نه خیلی‏،‏ ولی بعضی وقتا‏.‏
هاسبه سان چطور؟
آره‏،‏ بعضی وقتا‏.‏
منُ سنپای میریم خونه های مردم واسه بازرسی‏،‏
بعضی وقتا از این حرفا پیش میاد‏.‏
ولی سنپای از من مهربون تره‏،‏ واسه همین بیش تر ازش خواستگاری‏.‏‏.‏‏.‏
حالا که بیش تر فکر می کنم‏،‏ هیچ کس دوسِش نداره، حیوونکی.‏‏.‏‏.‏
خــب‏،‏ ولی می دونی‏.‏‏.‏‏.‏ قصد آزار ندارن‏،‏
فقط دوست دارن با یه کارمند خدمات اجتماعی عروسی کنن‏.‏
امنیت شغلی ـش بالاست‏.‏
ولی ازم خواست استعفا بدمُ بعد عروسی کنم‏.‏
به خاطر خودت‏،‏ دوستت دارن‏.‏
عالیه‏،‏ میوشی سان‏.‏
اصلاً هم عالی نیست‏!‏
الان‏.‏‏.‏‏.‏ قصد ازدواج ندارم‏.‏
چطوری اینُ بهش بگم؟
جواب رد بده‏،‏ رُک و ساده‏.‏
بهش محل نذار‏.‏
نمی دونم‏.‏‏!‏
میوشی چان‏،‏ تا حالا به کسی جواب رد ندادی؟
موقع قرار گذاشتنُ اینا؟
چرا‏.‏‏.‏‏.‏ ولی‏.‏‏.‏‏.‏
از هر 10 بار‏،‏ هفت هشت بارش به گریه افتادن‏.‏
چه بلایی سرشون آوردی؟
نه این که به 10 نفر جواب رد داده باشما‏.‏‏.‏‏.‏
مشکل این نبود‏.‏
چطوری جواب رد دادی؟
خـ خب‏.‏‏.‏‏.‏
دوست دارم‏!‏ باهام قرار بذار‏.‏
چی‏!‏؟ چرا به من ابراز علاقه می کنه؟
حتماً یه دختر خوشگل تر براش هست‏.‏‏.‏‏.‏
باید بیش تر برای خودش ارزش قائل بشه‏.‏
میگم‏.‏‏.‏‏.‏ بهتره اوّل خودتُ تو آینده ببینی‏،‏ بعد از این کارا بکنی‏.‏
این طوری‏.‏
مـ معلومه که گریه می کنن‏.‏‏.‏‏.‏
چرا مثبت فکر نمی کنیُ یه جلسه نمی بینیش؟
چی؟
نوه ی ‏"‏تاناکا سان‏"‏ چجوریه؟
خب‏.‏‏.‏‏.‏ تو بانک کار می کنه‏،‏ مسئولیت پذیره‏،‏ پسر خوبیه‏.‏
بیستُ دو سالشه‏،‏ مسئولیت پذیره‏.‏‏.‏‏.‏ فقط همین‏.‏
این جور که تو گفتی‏،‏ به نظر کِیس خوبیه‏.‏
میوشی چان‏،‏ شاید نبینیش بهتر باشه‏.‏
چرا واسه اش تصمیم می گیری؟
تاناکا‏.‏‏.‏‏.‏
نه‏،‏ حتماً یه نفر دیگه اس‏.‏‏.‏‏.‏ شاید بیش از حد دارم بهش حسّاس میشم‏.‏‏.‏‏.‏
یعنی ‏"‏هاسبه سان‏،‏ چش شد؟
نمی دونم‏.‏
عروسی‏.‏‏.‏‏.‏ اگه عروسی کنم و زن خونه دار بشم‏،‏
شاید بتونم برگردم سراغ درس‏!‏
گَند‏!‏
گَند‏!‏ من آدم گَندیَم‏!‏
آروم باش‏،‏ میوشی سان‏!‏
شاید فقط می خواسته با نوه ـش کلاس بذاره‏.‏
جدّی نگیریش بهتره‏.‏
راست میگه‏،‏ راست میگه‏.‏
راست میگی‏.‏‏.‏‏.‏ جدّی نیست‏.‏‏.‏‏.‏
ولی اگه ‏"‏تاناکا سان‏"‏ جدّی باشه‏،‏
وقتی جواب رد بهش بدی‏.‏‏.‏‏.‏
بهتره اوّل یه نگاه به نوه ـت بندازی‏،‏ بعد از این کارا بکنی‏.‏
‏"‏تاناکا سان‏"‏ سکته می کنه‏،‏ پس آروم بهش بگو‏.‏
بجنگ‏!‏
این جور که گفتی‏،‏ از درون نابود شدم‏.‏
بعدش می دونی چی شد‏،‏ سایا چان‏،‏ عروسم‏.‏‏.‏‏.‏
یه ساعته داره حرف می زنه‏،‏
ولی اصلاً اسمی از نوه ـش نیاورده‏.‏‏.‏‏.‏
خدا رو شکر‏.‏
شاید زیادی به خودم گرفته بودم‏.‏
حالا که فکرشُ می کنم‏،‏ نوه ـش واسه خودش احساساتی داره‏.‏
خجالت می کشم‏.‏
سایا چان‏.‏
بله؟
پس کی می خوای زن نوه ـم بشی؟
تو بانک کار می کنه‏،‏ مسئولیت پذیره و پسر خوبیه‏.‏ مسئولیت پذیره‏.‏‏.‏‏.‏
تـ تاناکا سان‏.‏‏.‏‏.‏ چیزه‏،‏ من قصد ازدواج ندارم‏.‏‏.‏‏.‏ پس‏.‏‏.‏‏.‏
فهمیدم سایا چان‏.‏‏.‏‏.‏
تاناکا سان‏.‏‏.‏‏.‏
دفعه ی بعدی میارمش‏.‏
تاناکا سان‏!‏
آزمون کارمندی این هفته‏!‏
آزمون کارمندی این هفته‏،‏ درباره ی ‏"‏کانجی‏"‏ ـه‏.‏ کانجی هم که تو ایران جایی نداره پس بچّه ها بیخیال ترجمه اش‏!‏ ‏:‏دی